“Sin pilas ni enchufes a la red, puedes ver cualquier videocassette”
—Alaska, prediciendo el iPod o uno de esos.
“Yo quiero viajar al futuro, ver si los coches vuelan de una maldita vez, si hay teletransportación, si hay algo, porque esto es una estafa.”
—Esto lo dice Vigalondo en su entrevista con Space Ghost (vía su blog, con enlaces a, oh, otras). Y tiene razón, estamos en el futuro, quedó bien atrás el año 2000, “puedes ver cualquier videocassette” y tenemos cosas no imaginadas, pero nos faltan otras.

En Regreso al futuro II (1989), un salto de 30 años de 1985 a 2015 permitía pasar a un mundo con coches voladores, robots domésticos y… zapatillas autoatables. Por eso me tengo que hacer eco, vía El Hematocrítico, del McFly 2015 Project, una iniciativa a escala global para solicitar a Nike que desarrolle lo que hace casi 20 años mostraba así:
Y ya tienen anuncio con canción. Yo las quiero.
Una más: tabla de equivalencias entre las tallas de calzado, según países.
Espero que disculpéis mi ausencia de estos días. Entre el mal tiempo, la wifi precaria, la pereza y el cansancio no he actualizado. Ahora trato de volver a ser una persona activa. Mientras estudio Campos. Un saludo a todos.

3 comments so far...
Welcome back!
Marty McFly. Iso si que foi un líder xeracional. Xusto antes da era Super Pop-Rob Lowe, el era o rei. Despois, tristemente todo foi a peor.
Por certo, hai unhas zapatillas se cabe aínda máis alucinantes. Eran de deporte e convertíanse en zapatos de tacón. A protagonista do spot deste invento delirante era a mesmísima Jennifer Aniston. Busquei por aí, pero non o dei atopado. Síntoo. Aínda que existe seguro. Eu vino!
[...] Ved las tres, por favor (y ved por mí Los Cronocrímenes, que no voy a estar, ay, en España; sé que puedo confiar en vosotros, pequeños). [...]
leave a reply